Ervaring Pieter en Liesbeth

“Een verrijking voor het gezin”

Pieter en Liesbeth de Groot zijn een jaar geleden pleegouders geworden. Na de informatieavond en intensieve STAP-training hebben ze pleegzoon Ramses (6) in hun gezin opgenomen. Een tweede kind, het meisje Karima (10) volgt binnenkort.

Liesbeth: “We hebben gewoon iets met kinderen.” Liesbeth en haar man Pieter hebben een zoon Niels (11).”We hebben altijd een groot gezin gewild en we wilden vooral voor kinderen zorgen die om wat voor reden dan ook niet thuis kunnen wonen. Ik kom zelf uit een groot gezin. Mijn zus heeft minderjarige vluchtelingen opgevangen en Pieters ouders hebben altijd pleegkinderen in huis gehad. We wisten dus wel zo’n beetje wat het zou betekenen.”

Warm nest
Pieter:” Ik weet niet beter of we hebben altijd pleegkinderen in huis gehad. Dat was, zeker toen ik en mijn zussen jonger waren, niet altijd even leuk. Als puber heb echt wel eens gedacht ‘wanneer kom ik nou eens een keer aan de beurt?’. Achteraf gezien is het een verrijking geweest. De band tussen mijn zussen, mijn ouders en mij is er veel hechter door geworden. Als je beseft uit wat voor warm nest je komt, ben je zo blij met je eigen familie. En wil je dat later ook voor je eigen gezin en je kinderen.”

Liesbeth: “Toen wij ons aanmelden bij Pleegzorg wisten we niet dat we een training moesten volgen. Dat vond ik heel goed want tijdens de informatieavond maakten we kennis met andere aspirant-pleegouders. Er zat een stel bij waar Pieter en ik zo onze twijfels over hadden. Daar zouden we ons eigen kind niet aan toevertrouwen, zeiden we nog tegen elkaar. Deze mensen zijn ook vrij snel afgevallen.”

“Je wilt dat het klikt”
Toen Pieter en Liesbeth de cursus hadden afgerond, stonden er niet meteen pleegkinderen op de stoep. Pieter: “De Zuidwester Pleegzorg heeft bekeken welke kinderen in ons gezin het beste zouden passen. Dat doen ze heel nauwkeurig en dat vind ik erg goed. Je wil dat het klikt. We hebben aangegeven dat een jongen en een meisje in de lagere schoolleeftijd in ons gezin het beste zou passen.” Liesbeth: “Vlak na de zomervakantie werd er gebeld. Ze hadden een jongetje van 6 jaar voor ons: Ramses. We hebben kennis gemaakt en een week later woonde hij bij ons. In het begin was het erg wennen. Hij luste niks! Alleen maar wit brood met hagelslag. We hebben hem langzamerhand aan ander eten laten wennen en nou gaat het heel goed. Hij smult van onze eigengemaakte hachee en appelmoes. Hij zit hier in de buurt op school en ze zijn daar ook heel tevreden over hem. In het begin was hij nogal verlegen maar nu is het een vrolijk en gezellig joch. Dat straalt hij ook uit.”
Pieter vertelt dat het gezin volgende week een tweede pleegkind verwacht. ”Ik vind het prettig dat ze niet tegelijk zijn gekomen. Ramses is nu gewend in ons gezin en we zijn klaar voor de volgende.”

.